Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2013

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΖΥΓΙΕΣ ΤΗΣ ΚΙΣΑΜΟΥ, ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: ΝΑΥΤΗΣ-ΣΗΜΑΝΤΗΡΑΚΗΣ






Άλλη μία περίφημη ζυγιά που καταγράφεται και που λάμπρυνε με την παρουσία της, την κρητική μουσική και τα κισαμίτικα μουσικά δρώμενα.
Ο Κωστής Παπαδάκης ή Ναύτης κι ο Δημήτρης Σημαντηράκης. Δύο μεγάλοι μουσικοί, δύο ξεχωριστές καλλιτεχνικές προσωπικότητες. Για αρκετά χρόνια συνυπήρξαν στο πάλκο, σκορπίζοντας χαρά και κέφι στον κόσμο. Την εποχή που γνωρίστηκαν, ο Ναύτης ήδη είχε ξεκινήσει την καριέρα του κι είχε αποκτήσει φήμη στον νομό Χανίων. Ο Δημήτρης Σημαντηράκης, που είχε πρωτοξεκινήσει με τον παλαιό βιολιστή Μανώλη Σιδεράκη, ασχολιόταν ερασιτεχνικά με την μουσική, μιας και σαν κύριο επάγγελμα, ασκούσε αυτό του υποδηματοποιού. Έγινε η γνωριμία με τον Ναύτη, μετά τα χρόνια της κατοχής, συγγένεψαν κιόλας, μιας και έγιναν "μπατζανήδες". Ο Ναύτης, βλέποντας και εκτιμώντας τα προσόντα του Σημαντηράκη και ίσως, διακρίνοντας σε βάθος το ταλέντο του, του πρότεινε να συνεργαστούν. Για δεκαπέντε σχεδόν χρόνια, αποτέλεσαν μια δυναμική και φημισμένη ζυγιά. Ο Σημαντηράκης, δίπλα στον Ναύτη, ξεδίπλωσε το ταλέντο του και έδωσε μια νέα πνοή στο παίξιμο του λαγούτου, με πρίμο,με ακόρντα, τα οποία ταίριαζαν απόλυτα με την μουσική έκφραση και δεξιοτεχνία του Ναύτη. Μαζί στα γλέντια, από την Κίσαμο έως τα Σφακιά, αλλά και εκτός Χανίων. Πολλά τα καλέσματα, πλήθος κόσμου να συρρέει για να ακούσει τους δύο περίφημους μουσικούς. Στα Σφακιά έπαιζαν επί έναν συνεχόμενο μήνα και στον δρόμο για τον γυρισμό, έμειναν άλλες 2 εβδομάδες σε χωριά του Αποκορώνου για να γλεντήσουν τον κόσμο που τους ζητούσε. Δισκογραφικά, αποτύπωσαν στους δίσκους της εποχής τις περίφημες συνθέσεις του Ναύτη, Βατολακιανός - Συρτός της Αυγής - Νέος Σελινιώτικος κλπ. Μαζί ξενιτεύτηκαν στην Αμερική, μιας και οι αδελφές γυναίκες τους είχαν αμερικάνικη υπηκοότητα, κι εκεί, στην ξενιτειά, γλέντησαν πλήθος ομογενών. Δυστυχώς, η βαριά ασθένεια του Σημαντηράκη ήταν ο λόγος που αυτή η περιζήτητη ζυγιά σταμάτησε την πορεία της. Ο ίδιος ο Σημαντηράκης, επέστρεψε στην γενέτειρα του, τα Γριμπιλιανά Κολυμβαρίου Κισάμου, όπου και απεβίωσε το 1966.

Δεν υπάρχουν σχόλια: